Oudjaarsdag

20140606_102450

Oudjaarsdag.
Weer een jaar voorbij. Eind september was het een jaar geleden dat we Mees verloren. We zijn een maand uit ons doen geweest. Leeggetrokken. Zoals Wim zegt: ik kan mijn kont niet keren of iemand heeft het erover. Dat is goed en fijn, Mees is niet vergeten maar je komt er ook niet los van. Weer een nieuwe fase in het land van rouw.

Eind oktober ga ik met 6 vriendinnen een paar dagen naar Rome toe. Weet niet goed of ik er goed aan doe, stel dat ik dan slechte dagen heb? Maar het gaat goed, het is geweldig en voor iedereen een hoogtepunt in onze vriendschap. We lachen, soms zo hard dat het bij mij overgaat in tranen met tuiten. We wonen de mis bij in de Friezenkerk. Aan het einde kun je de hostie ophalen, of wanneer je protestant bent de zegen. Ik ga voor de zegen en wat maakt dat veel bij mij los! Tranen met tuiten. Mees had nooit mogen overlijden maar na die tijd hebben we ons zo gezegend gevoeld. Er is op alle fronten voor ons gezorgd en dat maakt me dankbaar op mijn knietjes.
Na dit reisje heb ik een week nodig om bij te komen maar de weken daarna ben ik sterk en voel ik me goed.

Dan word het eind november. Dochters verjaardag en begin december Sinterklaas. Deadline op deadline, feestje hier, surprise en gedicht daar. Ik merk dat Mees achterblijft in 2016. Dat mijn verdriet verschuift, dat we erg kunnen genieten van deze dagen. Mees is er altijd wel bij. Maar door zijn verlies genieten we harder van wat we nog wel hebben. Voor mij loopt de spanning op. Letterlijk stress. Het lijkt of ik lichamelijk herstellen moet van een flink trauma. Door die spanning kom ik in de avond moeilijker mijn bed in en raak ik wat afgesneden van mijn emoties.

Eindelijk, eind december, een week voor kerst komt er wel weer een stukje ontspanning. Ik krijg weer zin om wat te doen. Tot er een paar dagen later op een ochtend niets uit mijn handen komt en ik geëmotioneerd raak van een filmpje over de Jostiband. Ik ga naar mijn man en zeg dat ik iets ‘kersterigs’ ga kopen en naar het graf van Mees ga brengen. Dat doe ik en daar huil ik de ogen uit mijn hoofd. Als ik klaar ben huil ik nog een keer. En nog een keer. Eenmaal thuis ben ik compleet leeg, op en af. Van binnen is het wel weer helder en licht! Natuurlijk schoffelt mijn weerstand onderuit en krijg ik een flinke verkoudheid met pijnlijke voorhoofdsholten erna.

Eind december, Kerstmis. Dit voelt goed. Gourmetten met een neefje met zijn vriend. Kijken naar een musical waar schoonzus en nichtje in mee doen. Eten bij schoonfamilie en mijn familie komt spelletjes bij ons doen. Mees is nooit ver weg, maar belemmert ons niet in Leven.

Oudjaarsdag. Ik kijk terug. Ben ik dan nu op mijn 41e toch een soort van volwassen geworden? Ik denk het wel. Stabieler. Weet mijn prioriteiten beter. Sinds Mees is overleden heeft mijn leven meer diepgang gekregen, is minder oppervlakkig en ik leef minder in de waan van alle dag. Loop nog steeds in de ziektewet en als mensen vragen hoe het gaat, zeg ik: het gaat goed met me! Wat niet wil zeggen dat het altijd makkelijk is…

Vanavond oud en nieuw. Dat vieren we bij vrienden en Mees zijn vrienden zullen daar ook zijn. Ik zal hem daar weer tussen zien lopen, ik zal weemoedig zijn en mijn eventuele verdriet parkeren voor later. Ik heb er vertrouwen in dat we 2018 goed in zullen gaan. Dat Mees steeds verder in de tijd verdwijnt is zo hard maar ook goed. Anders zouden Wim, de meiden en ik ook niet meer verder kunnen. Mannetje mannetje, wat heb je allemaal teweeg gebracht!

Sorry mensen, het is een heel verhaal geworden. Ik wens jullie allemaal zo ontzettend alle goeds voor 2018!

Advertenties

2 gedachtes over “Oudjaarsdag

  1. Prachtig verwoord weer Marieke, zo begrijpelijk, de verschillende emoties. Maar ook mooi om te lezen dat jullie toch kunnen genieten ondanks het gemis van Mees. Ik wens jullie een goede jaarwisseling toe……

    Like

  2. Lieve Maieke
    Op nieuw een prachtig en ontroerend verhaal wat maak je veel door door het verlies van Mees
    Maar wat geweldig dat je er sterker door wordt en dat ook beseft
    Met tranen in mijn ogen heb ik je verhaal gelezen ,het is zo goed dat je het kunt delen
    Wens je een hele fijne jaarwisseling met de vrienden groep en Mees zit als een ster te stralen naar jullie …..
    Lieve groet

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s